//Gönlümün Şiirsizi

Gönlümün Şiirsizi

Affedilmez günahları affeden bi tanrı var
ve vazgeçemem hiç bi zaman günahlarım pas tutar
sabaha doğru güneş doğarken kalbimde bi sancı var
bunca olay sonrasında güçsüzüm yavru bi kedi kadar

bazen özlem biraz duman sonrasında kafam yanar
Gökyüzüne baktığımda yıldızlardan adın yazar
Adın var ağzımda kayarken hep yıldızlar
hiç bişeyi beklemedim tuttuğum dilek kadar

Sokaklar anlatıyor sana olan sevgimi
tek gecede 5 cinayet kalbin harbi tertemiz
ağlarken rüyalarda kesildi bileklerim
melekmisin şiir mi günahların saf değil

inan bana temizlicem gördüğün kalbi pisi
unutmaya çalışırsan unutulmaz ince sesi
geri mi gelsen artık gönlümün şiirsizi
kırk yıllık hatrı olan kahvenin telvesisin

bi rüya sonrasında ağlayarak uyanmak
ağlayan şiirleri affedilen duyar bak
sokaktaki çocuklarsa torbalara tutsak
yorulup düştüğümde ellerimden tut lan.

vazgeç çünkü giden geri gelmeyecek
bekliyon allahın her gününde pencerende
bişeyler ısmarla yemek yok ki tencerende
o da gidip mutlu olsun zengin ve ipnelerle

hayatın olmuş artık sanatsal bi tiyatro
pes etmiyorum gelen gelsin çalsın hep bu maestro
kalbimi kilitledim kilitler kırılmıyo
Eskimiş resimleri ateşe atma yanmıyo

Adınla başlayan şiir şairi öldürür
yaptıkların gayet iyi şeytanları güldürür
gökyüzünden asıldığım gün gelir ve döndürür
soğukluğun sigarayı sözlerinle söndürür

Neyse sabret herkes anlayacak değerini
sessizce otur bekle bilekleri kestiğini
söyleme duyurma yalnız öl köpek gibi
bunca derdin üstüne pes etmek çözüm değil

bi rüya sonrasında ağlayarak uyanmak
ağlayan şiirleri affedilen duyar bak
sokaktaki çocuklarsa torbalara tutsak
yorulup düştüğümde ellerimden tut lan.